Ons laatste traject in IJsland van de Westfjorden naar Reykjavík hebben we te maken met veel zuidenwind. En dat is nou net de richting waar we naar toe moeten 😅. We laten de stopplekken in dit deel dan ook vooral door het weer bepalen zonder ´alles´ te kunnen zien (mijn ‘FOMO’ wordt daarmee op de proef gesteld ☺️). Het komt goed uit dat we daardoor vooral tijd in de Westfjorden besteden want daar komen we met de meiden niet meer. De delen ten zuiden daarvan zijn goed in dagtochten met de auto vanuit Reykjavík te doen en dus is het niet erg dat we juist daar amper stoppen (we hebben voor een weekje een auto gehuurd als de meiden er zijn).
We blijven 6 dagen in Isafjörður. Het windstille weer is voorbij en er staat of teveel wind of wind tegen (of we hadden na een dag al weg moeten gaan en dat wilden we niet). Maar we liggen hier goed en we vermaken ons prima.
In Isafjörður worden we heel vriendelijk opgewacht door de havenmeester die onze lijnen aanpakt. Hij had ons al zien aankomen. We liggen aan een mooie drijvende steiger die net nieuw is neergelegd. Ook wordt er gebouwd aan een saunahuisje. Dit alles dankzij de inkomsten van de grote hoeveelheid cruiseboten die hier komen. Maar die liggen aan een kade ver weg bij ons en ze zijn er niet elke dag dus daar hebben we helemaal geen last van 😊.
Isafjörður is de hoofdstad van de Westfjorden en is van alle gemakken voorzien. Er zit een supermarkt en een wijnhandel om de hoek, en wat restaurantjes en een goede bakker. We doen dan ook meteen wat boodschappen en gaan weer eens een keer uiteten.
Al snel maken we kennis met Halldór Sveinbjörnson, de OCC (Ocean Cruising Club) portofficer van IJsland. Hij ziet aan ons vlaggetje in het want dat we lid zijn van de OCC. We nodigen hem uit voor een drankje en hij vertelt ons veel over de Westfjorden. Zijn eigen boot ligt voor ons aan de kade. Hij vraagt ons de volgende dag mee naar het festival in Flateyri, een dorpje in het volgende fjord, 20 minuten rijden. We rijden er door een mooi tunnelcomplex naar toe, samen met zijn twee zoontjes. Voordat deze tunnel is gebouwd (2010) was er alleen een bergweg die 7 maanden per jaar in de sneeuw ligt en niet altijd begaanbaar is.
Flateyri is een vissersdorpje met een mooie oude boekwinkel, geschilderde vogels op muren van huizen en natuurlijk een kerkje. Er is in 1998 een grote dam gebouwd om het dorp te beschermen tegen sneeuwlawines. In oktober 1995 is er een lawine geweest die 20 mensen om het leven bracht en 17 huizen heeft verwoest (er wonen hier ca. 350 mensen). Sinds deze dodelijke lawine heeft IJsland een strak beleid gevoerd om dammen te bouwen in risicogebieden. Hier in de Westfjorden zien we bij veel dorpen zo´n reusachtige dam. We lopen wat in het dorpje rond en kijken even op het festival terrein. Dit is vooral een ontmoetingsplaats voor de lokalen die het gezellig hebben met elkaar. In de opgebouwde tent staan diverse eetkraampjes met Aziatisch eten en lokale vis. We maken een wandeling naar de enorme beschermingswal met uitzicht op het dorpje, wat een soort park is geworden. Daarna rijden we weer naar huis, wat een super leuk uitje 🤗👍.
De derde dag (zondag) waait het hard en regent het de hele dag. We blijven lekker binnen en vermaken ons goed met F1 en voetbal kijken, en lezen. Omdat ik ook hier geen kapper heb kunnen vinden en er echt wat van mijn haar af moet vraag ik ten einde raad Toine om van de lengte een stuk af te knippen 🤔🤭. Dit is de eerste keer dat Toine een kappersschaar in z’n handen heeft, maar het resultaat is verbazingwekkend goed. Ik ben er blij mee en het heeft niet tot een huwelijkscrisis geleid 🤣.
De vierde dag is het in de ochtend droog en maken we een fietstocht over de oude kustweg naar het vissersdorpje Bolungarvík. Deze weg is voor de auto’s vervangen door een lange tunnel en we snappen wel waarom. Het is erg moeilijk om deze weg voor auto’s begaanbaar te houden vanwege de vele rotsblokken die van de berg afrollen en aardverschuivingen. Met de fiets is het prima te doen met af en toe een stukje lopen met de fiets in de hand.
We fietsen langs ruige hoge bergen met af en toe een waterval en veel paarse lupines langs de kant van de weg. Wat een prachtig gezicht en ze ruiken heerlijk 🤗. De lupine is geen inheemse plant en is geïmporteerd om de corrosie op de lavavelden tegen te gaan. We komen langs een mooie oranje vuurtoren en eindigen bij twee oude vissershuisjes en een schuurtje dat nu een museum is, om te laten zien hoe een eeuw geleden hier vissers families woonden. We worden begroet door een oude man die gekleed is in de oude visserskleren (huid van schaap en schoenen van koeleer) en heel geïnteresseerd is onze vouwfietsen 🤭. De terugweg gaat over dezelfde weg maar ziet er van de andere kant weer heel anders uit en lijkt meer dalen dan klimmen te zijn 🤔. We blijven wakker voor de ⚽️ wedstrijd NL – Marroko maar dat hadden we beter niet kunnen doen 🥲. Alhoewel het voor ons makkelijker is dan in Nederland omdat het hier twee uur vroeger is.
Onze laatste dag in Isafjörður maken we een fietstochtje naar de waterval aan het einde van het dal en gaan dan meteen bij de grotere supermarkt langs die daar is. Voordat we vertrekken willen we nog graag diesel tanken, maar dat krijgen we niet voor elkaar. We zoeken contact met Halldór en hij is zo vriendelijk ons de volgende ochtend te helpen met zijn tankpasje. Wat een top service 🤗👌. Fijn dat de tanks weer vol zijn want ook deze dag motoren we weer het grootste deel (60 nm in 9,5 uur). Maar ja, we willen toch een stuk zuidelijker komen, dus het is wat het is. We varen langs een paar kapen van de Westfjorden en bij die kapen staan vervelende golven en een verwarde zee. Eenmaal bij de opening van een fjord staat er telkens een stukje zeilwind. De laatste kaap om het Arnarfjord in naar het einde toe is het nog 25 nm met lichte wind tegen en stroming mee.
Aan het einde van het fjord ligt de mooie Dynjandi waterval. Meteen nadat om 20.30 uur het anker goed ligt gaan we met de bijboot naar de kant nu het net nog even droog is. Aan de kant worden we ‘gezellig opgewacht’ door een groepje sternen die vlak over onze hoofden vliegen om hun nesten met jongen te beschermen (die kennen we nog vanuit Spitsbergen 😅). Met de peddel van de bijboot boven ons hoofd kunnen we ze weghouden en even later (bij de parkeerplaats en de waterval zelf) zijn ze gelukkig weg. Wat een prachtige waterval die eigenlijk uit iets van 5 afzonderlijke watervallen bestaat. Je kunt via een pad helemaal omhoog lopen tot de laatste waterval. Zo in de avond zijn we er op twee anderen na helemaal alleen 🤗. Zelfs Toine (die al een beetje waterval-moe is) vindt hem heel mooi 😎. Op de terugweg naar de boot begint het weer te regen en dat doet het ook een groot deel van de volgende dag met harde wind. We varen een klein stukje het fjord uit naar het dorpje Bíldadalur waar we beschut in de baai voor anker liggen en de rest van de dag binnen doorbrengen zwierend achter ons anker, wachtend tot de depressie voorbij is. We zijn wel weer eens toe toe aan een dagje zon 😅.
Onze wens wordt verhoord want de paar dagen erna is het heerlijk zonnig en rustig weer. Die dagen gebruiken we om in twee lange vaardagen naar Reykjavík te gaan. De dagen daarna staat er weer harde zuiden wind, dus veel keuze hebben we niet. De eerste dag varen we 100 nm (in 15,5 uur) langs de meest westelijke punt van IJsland naar de ankerplek Arnarstapi, net ten zuiden van het schiereiland Snælfellsnes. Eerst varen we drie uur tegen wind en stroming in het fjord uit en vervolgens zeilen we ruim drie uur hoog aan de wind, maar de motor staat zachtjes bij om voldoende voortgang te houden want we hebben behoorlijke stroming tegen. Eenmaal om de meest westelijke punt van IJsland heen staat de wind van achteren te licht om te zeilen. Dus gaan we alleen op de motor verder met een slingerzeiltje (groot in rif 3) en de kotter strak doorgezet. De zon schijnt heerlijk en het is rustig weer maar er staat nog een flinke zeegang van de dagen hiervoor en we rollen regelmatig flink heen en weer. De laatse 1,5 uur om de hoek van het schiereiland Snæfellsnes kunnen we zeilen met halve wind. Bij de zuidelijke kaap trekt de wind even aan en iets verderop valt ie weer helemaal weg. Lang leve het effect van de hoge gletsjer-vulkaan (1446m) op de punt van het schiereiland 😅. Van andere zeilers horen we dat ze hier veel meer wind hebben gehad, dus je hoort ons niet klagen. Tot vlak bij de ankerplek is het windstil en dan opeens gaat het uit het niets 25-32 knopen waaien 🤔. Waar komt dit nou weer opeens vandaan? Gelukkig pakt het anker meteen en liggen we goed. Na een uur is de echte harde wind gelukkig weer voorbij 😊.
De tweede dag gaan we eerst met de bijboot kort op de kant kijken naar het kleine vissershaventje en de vogelrotsen. Wat een mooie omgeving, met zicht op de hoge gletsjer-vulkaan. Hier gaan we met de meiden ook met de auto naar toe om een wandeling te maken. Dus lang blijven we niet en al snel zetten we koers voor de voorlopig laatste 60 nm naar regio Reykjavík. Het is een perfecte zeildag; ruim 8 (van de 10 uur) varen we klavertje (met de genua op de boom) én de genaker erbij. Het is een stabiele wind vanuit een stabiele hoek met een warm zonnetje. Echt genieten om weer eens een stuk te zeilen zonder rare effecten van hoge bergen 🤗⛵️☀️!!! Beter kan het niet deze voorlopig laatste vaardag voordat we door naar Groenland gaan.
Nu liggen we naast een oude vissersboot in de kleine beschutte haven van Hafnarfjörður, net ten zuiden van Reykjavík. Omdat we hier wel twee weken liggen is dit meer beschut en beter betaalbaar dan de vrij dure haven in Reykjavík. Vanuit hier is Reykjavík heel makkelijk met de bus te bereiken.
We zitten inmiddels in een whatsapp groep met vijf andere boten die ook vanuit IJsland via Groenland naar Canada gaan. Twee van die boten liggen ook hier en we maken kennis met ze samen met nog twee andere boten in een koffie cafeetje (van 11-14.30 uur). Erg leuk om andere zeilers te leren kennen met dezelfde plannen. De Endeavour🇬🇧 en de Capsula🇫🇷/🇮🇹 zijn vorig jaar ook in Spitsbergen geweest maar toen hebben we elkaar niet gezien. Op de ijskaarten zien we dat de oostkust van Groenland en de Prins Christian Sund (PCS) aan de zuidkant al ijsvrij zijn sinds eind juni. Dat is relatief vroeg in het jaar, want gemiddeld is dit pas half juli en soms pas begin augustus of soms wordt het nooit ijsvrij. De eerste boot uit onze appgroep is een paar dagen geleden al vertrokken en goed aangekomen in oost Groenland. Ook zien we op Marine Traffic al boten door de PCS varen. Voor ons fijn om te weten dat het ijs nu geen belemmering meer is om naar Groenland te gaan, alleen nu nog een goed weervenster. Ook lijkt er door gunstige ijscondities de mogelijkheid te zijn om eerst naar Tasiilaq in oost Groenland te gaan en daarna pas in eventueel twee of drie stappen naar de PCS in het zuiden. Daar zijn kortere weervensters voor nodig 😃. De andere boten kijken al volop naar een weervenster en hopen komende week te kunnen vertrekken. Wij kijken nog even niet want we hebben eerst nog het heerlijke vooruitzicht dat de meiden hier as donderdag (9 juli) aankomen. Even geen focus op het weer en de vraag kunnen/moeten we door. Pas op de plaats en op naar een gezellig tijd met de meiden waarin we 6 dagen een auto hebben gehuurd om samen delen van IJsland te verkennen die we nog niet hebben gezien 🤗🥰.
Wat een prachtig ruig gebied! Heerlijk dat de meiden over een paar dagen komen en jullie met een auto dit rustig kunnen gaan bekijken!
Veel plezier met jullie dochters