De Faeröer – wat een schoonheid tussen al die (laaghangende) bewolking

De auto staat klaar in de haven niet op slot en met de sleutel in het dashboard kastje 🤭. We starten op het eiland Vágar waar we ook met de boot liggen. We rijden langs het mooie traditonele dorpje Bøur met veel ‘groene daken’. Interpolis (mijn oude werkgever) promoot ook groene daken vanwege het goede effect op het milieu; de Faeröer was zijn tijd ver vooruit 👌. Vervolgens rijden we naar de Múlafossur waterval die met een mooie straal recht in de zee ‘valt’. Dit deel van het eiland is pas in 2006 ontsloten door een tunnel. Tot die tijd was er alleen een voetpad.

We rijden via een moderne onderwater tunnel door naar het eiland Streymoy en via de nieuwste onderwater tunnel met de rotonde erin door naar het eiland Eysturoy. Beide tunnels zijn op plaatsen mooi verlicht; de eerste tunnel op het diepste punt en de tweede tunnel bij de rotonde zelf. Deze tunnels liggen wel 200 m diep. Het is druilerig weer en het zicht is niet overal even goed maar dat mag de pret niet drukken. We rijden door tot Gjógv in het noorden, een schattig dorpje met een haventje in de nauwe natuurlijke ingang tussen de kliffen. Er is weinig gelegenheid om ergens te lunchen; het enige dat er in Gjógv is, is een klein hokje waar we koffie/thee en een warme wafel met slagroom en jam kunnen kopen. Niet echt een lunch, maar wel heel lekker 😋.

Het begint wat meer op te klaren en vanuit Gjógv rijden we over een smal weggetje door de bergen met uitzicht op mooie rotspartijen naar Eiði; volgens de gids is dit het mooiste stukje weg van de Faeröer en dat snappen we wel. We rijden over een brug terug naar het eiland Streymoy, eerst naar een klein restaurantje voor een echte lunch dat volgens google maps open zou moeten zijn maar er dicht uitziet. Goed dat ik de deur even probeer want het is wel open en we eten er een heerlijk eigen gemaakte lasagna met verse salade, gemaakt en bediend door een hele vriendelijke vrouw 👌🤗.
Vervolgens rijden we naar het afgelegen dorpje Saksun dat in een mooie baai met hoge kliffen ligt. We wandelen er een uurtje rond en genieten van de bijzondere natuur en alle watervallen die in de baai uitkomen. Daarna rijden we nog iets verder naar het noorden langs de hoogste waterval Fossá. De hele dag is er geen zon en net op dit moment schijnt de zon fel naar ons toe en is het lastig foto’s maken 🤭. De laatste stop is Tjørnuvik in het noorden met zicht op ‘the Giant and the Witch’; twee markante rotsen in het water voor de kust. Het ontstaan van deze rotsen staat in deze legende mooi beschreven. We rijden in een uurtje terug naar de boot en kijken terug op een hele geslaagde en gezellige dag met veel indrukken. Eenmaal op de boot bellen we kort met de meiden; Eline heeft vandaag de 7-toppen hike in Bergen gelopen (12 uur, 38 km en 2300 hoogtemeters 💪💪) en Marinthe heeft twee tenniswedstrijden gespeeld en gewonnen in de hitte van Londen 💪💪. Toppers 🥰!

Na drie hele rustige dagen voor anker in Miðvágur is het tijd om door te gaan naar het volgende eiland. We motoren in 3 uurtjes eerst met de stroming mee en daarna er tegenin (dat is hier niet te voorkomen) naar het kleine eilandje Nólsoy, en vinden daar in de kleine vissershaven een prima plek aan de kade met autobanden. Het laatste deel varen we in de mist en de twee toppen van Nólsoy zitten ook in de wolken. De Vayu komt gezellig naast ons liggen. Simon heeft opnieuw kabeljauw gevangen en geeft ons er twee gefileerd voor in de diepvries 😊. De veerboot uit de hoofdstad Tórshavn (betekent letterlijk de haven van de Noorse God Thor) komt elke dag een paar keer met snelheid de haven in en draait vlak voor onze neus, een indrukwekkend gezicht. De volgende ochtend horen we kindergeluid en het blijkt dat er een schoolklas uit Tórshavn op bezoek is voor een dagje buitenactiviteiten (vissen en zelfs zwemmen 🤔). De leraar komt gezellig even bij ons kletsen in z’n korte broek. In de middag trekt de laaghangende bewolking weg en lopen we samen met Claire en Simon naar de mooie vuurtoren op de zuidpunt van Nólsoy. Een flinke wandeling van 15 km in 5 uur tijd over een af en toe best lastig pad. Dat hebben we goed gedaan vinden we alle vier 💪💪!!

We steken 3 mijl over naar de hoofdstad Tórshavn, de veerboot achterna. Daar worden onze lijnen aangepakt door Janneke en Wietze van de Anna-Carolina🇳🇱. Die zijn ook onderweg naar IJsland. Leuk om ze een keer te ontmoeten na het lezen van al hun verhalen 😊. We liggen weer eens in een box met water en elektriciteit, gezellig met eerst drie en later vier boten naast elkaar (Anna-Carolina🇳🇱, wij, Vayu🇬🇧 en Scylla🇺🇸/🇧🇪).

De eerste twee dagen doen we het rustig aan. We lopen wat rond in het oude deel van Tórshavn met de markante rode houten huizen waar al vanaf ca. 825 (Vikingtijd) de Faeröerse regering zetelt. We kletsen regelmatig gezellig met de buurboten. Toine is succesvol in het laten vullen van twee glasflessen (op de fiets) naar een bedrijfje die onze flessen met een andere fles vult (door die erboven te houden en met heet water te verwarmen zodat het gas overloopt naar onze fles 🤭). Heerlijk pragmatisch zijn ze hier. Ik ben minder succesvol in het maken van een kappersafspraak want niemand heeft tijd 😅. We bellen even met de Jera🇩🇰 om de weermodellen te bespreken (zij staan aan de vooravond van de oversteek naar Spitsbergen 💪). Ook voor ons zelf kijken we al naar het weer en we zien voor begin volgende week voorzichtig een goed weervenster verschijnen om naar de oostkant van IJsland over te steken.

De laatste dag in Tórshavn is supergezellig met de andere boten. Samen met de Vayu🇬🇧 en Anna-Carolina🇳🇱 nemen we de bus naar het oude dorpje Kirkjubøur. Dit is de oudste nederzetting op de Faeröer en was vroeger de hoofdstad. Naast de mooie houten huisjes met groene daken zijn er resten van twee kerken te zien en een derde kerkje dat nu nog in gebruik is. Een bijzondere plek, niet eens zo heel beschermd tegen de zee. Vanuit hier lopen we in twee uur terug naar Tórshavn; het eerste deel in de regen en het laatste deel in de zon 😃☀️. De zon blijft schijnen en daar zijn we heel blij mee want we hebben de drie buurboten uitgenodigd voor een BBQ bij ons waarbij iedereen iets meeneemt. Zo ontmoeten we ook Ben en Kristien van de Scylla🇺🇸/🇧🇪 (Belgen die al 30 jaar in Boston wonen) die net zoals wij de Vikingroute naar Canada/USA gaan doen 🤗. Het is een super gezellige en geslaagde avond met het uitwisselen van veel zeilverhalen ⛵️😃. Na het eten lopen we even de stad in want het is Constitution Day en er zijn veel mensen op straat met wat eettentjes en spontane initiatieven voor het maken van muziek en gezamenlijk zingen, maar dat dooft al snel uit. Wij nemen nog een ´slaapmutsje´ (met ook thee) op de Scylla en sluiten rond middernacht de avond af 😊.

De rest blijft nog even in Tórshavn en wij gaan 20 nm door naar het noorden naar Klaksvik voor onze laatste stop in de Faeröer. Dat betekent afscheid nemen van Claire en Simon na twee weken intensief met elkaar opgetrokken te zijn 🥲. Zij blijven langer in de Faeröer en gaan daarna terug naar hun thuishaven Dover. We krijgen een heel mooi eigen gemaakt schilderijtje van Simon 🥰 (zie onderaan het bericht). Soms ontmoet je mensen waar het goed mee klikt en waar je in korte tijd een mooie vriendschap mee opbouwt. Dank Claire en Simon voor de fijne tijd samen 🥰! Wie weet wanneer (en waar) we elkaar weer zullen zien!? De andere twee boten zien we vast nog wel in IJsland ☺️.

Ons laatste dagje op de Faeröer maken we een tripje naar het langgerekte eiland Kalsoy, onderdeel van de noorderlijke eilanden die als een hand met vier vingers en een duim naar het noorden wijzen. In de ochtend regent het flink met harde wind maar na het middaguur klaart het op. We nemen de veerboot van 14 uur vanuit Klaksvik (20 min) en vervolgens de bus naar de noordpunt van het eiland (25 min). We rijden door vier smalle onverlichte tunnels en dat met zo’n grote bus 🥹. Op de terugweg vertelt de chauffeur dat hij deze tunnels 20 keer per dag neemt en het is voor hem geen enkel ding 👏. Eenmaal uit de bus maken we de wandeling de berg op naar het James Bond memorial en de Kallur vuurtoren. Wat een steile kliffen en wat een bijzonder uitzicht 😊. Het memorial staat er omdat James Bond in de slotscene van ‘No Time to Die’ op deze plek omkomt (blown to pieces 😎). Eenmaal terug aan het begin van de wandeling eten we een bordje gebakken rijst bij het kleine restaurantje. Vervolgens gaan we met de bus terug tot halverwege naar het kleine dorpje Mikladalur. Daar lopen we rond met de belangrijkste bezienswaardigheid de ‘Seal Woman’ de berg af bij het water. Hier zit dit bijzondere verhaal achter. Eenmaal terug bij onze boot halen we heerlijke ´fish and chips` bij een tentje hier op de kant. Vers gemaakt en ik heb nog nooit zo´n lekker ´fish and chips´ gegeten.

Reizen per boot betekent altijd keuzes maken afhankelijk van het weer, zeker in deze gebieden. Blijven we nog wat langer op de Faeröer of gaan we door naar IJsland? Gaan we via west IJsland naar Reykjavik of via de oost en noord kant? Reykjavik (daar ontmoeten we de meiden in juli) is onze springplank naar Groenland. Vooraf dachten we wat langer op de Faeröer te blijven en vervolgens via de westkant van IJsland naar Reykjavik te gaan (de zuidkant van IJsland is niet bereikbaar met een boot). Nu we eenmaal op de Faeröer zijn en hier in 2,5 week al heel veel moois hebben gezien voelt het goed om gebruik te maken van het weervenster de komende dagen om naar de oostkant van IJsland te varen en vervolgens via de noordkant naar Reykjavik te varen. Zo kunnen we veel meer van het vast bijzondere IJsland verkennen. We hebben al vaker ervaren dat je vooraf over keuzes kunt nadenken, maar dat ze pas echt onderweg worden gemaakt 🤭😃. Morgenochtend vertrekken we voor de oversteek van een kleine twee dagen naar oost IJsland (Seydisfjordur). We hebben alle benodigde formulieren voor de douane al ingevuld en gemaild.

We kijken terug op 2,5 heerlijke weken in de mooie Faeröer met veel gezelligheid van de Vayu 🥰 en de andere boten. Het is een prachtige eilandengroep met mooie natuur en veel wandelmogelijkheden. We hebben veel gezien, mede door de twee dagen met de auto. Nooit met een stralend blauwe lucht (zoals ik op blogs van andere zeilers heb gezien de vorige jaren), en vaak met laaghangende bewolking. Maar ook door de bewolking was al het moois van de Faeröer goed te zien. En wie weet hoeveel zon en blauwe lucht IJsland ons gaat brengen 🤣.

Hieronder het prachtige schilderijtje van Simon.