Het tweede deel van de Vikingroute brengt ons van Shetland naar de Faeröer 🇫🇴⛰️🐏. De oversteek vanuit Shetland is 285 nm en dat doen we in 27,5 uur waarvan we 24,5 uur kunnen zeilen. De voorspelling komt uit; het is een prima weervenster met halve wind (bft 3-5). Beter kan je eigenlijk niet hebben, maar toch is de eerste dag pittig vooral door de wat hogere golven veroorzaakt door de warme golfstroom die tussen Shetland en de Faeröer door naar Noorwegen en Spitsbergen stroomt. De nacht en tweede ochtend is een stuk aangenamer. We moeten één keer voor een Nederlandse visser uitwijken en één keer voor een olieboorplatform. Verder is er helemaal niets te zien op dit lege stuk zee.
Dan doemt opeens in de laaghangende bewolking het meest zuidelijke eiland (Suðuroy) van de Faeröer op. We varen de zuidelijke brede inham binnen met aan het einde achter een brede golfbreker het stadje Vágur (spreekuit Vao-oer). Meteen zien we al de karakterestieke gekleurde huizen op de kant. Even later zien we ook de hoge kliffen als de wolken wat wegtrekken. We worden zeer vriendelijk ontvangen door een jonge vrouwelijke havenmeester. De bemanning van de Engelse zeilboot Vayu helpt ons met de lijnen (zij zijn een paar uurtjes eerder vanuit Shetland aangekomen, zo zagen we al op AIS).
Al snel liggen we prima aan de kade met autobanden en onze planken tussen de stootwillen en de banden. Er is maar max. een halve meter verval en we liggen hogerwal, dus we liggen prima. We hebben elektriciteit en ze komen een slang voor het waterpunt brengen; van alle gemakken voorzien en dat maar voor 100 Dkr (€13) per nacht 👌. Even later komt er een vriendelijke politieagent langs voor de paspoort controle en daarna kan de gele Q-vlag naar beneden en zijn we officieel toegelaten tot de Faeröer 😃.
Het voelt hier duidelijk als een hele andere wereld dan we eerder hebben gezien. Was Shetland nog een beetje Schotland; de Faeröer is toch echt wel anders. Wat een ruig en bijzonder landschap 🤗. Het bestaat uit 18 wat grotere en kleinere eilanden die allen met steile kliffen hoog uit de zee rijzen. De grotere eilanden zijn met 4 moderne onderwater tunnels met elkaar verbonden. Alleen het meest zuidelijke eiland is nog niet verbonden door een tunnel maar de bouw ervan (22 km lang 🤔) staat al wel gepland. De Faeröer is net zoals Groenland onderdeel van Denemarken, maar wel met een eigen regering en een eigen vlag 🇫🇴. Er wonen ca 53.000 mensen waarvan 20.000 in de hoofdstad Tórshavn. De belangrijkste inkomstenbron is de visserij. Er groeien geen bomen en er leven veel meer schapen dan mensen. Die schapen 🐏🐏 hebben geen enkel probleem met de steile hellingen 🤔.
We blijven in totaal 5 dagen in Vágur. De eerste twee dagen doen we het rustig aan. We lopen wat in het dorpje rond, maken schoonschip en doen veel was. Met de laaghangende bewolking is er helaas geen uitzicht op de top van een klif naast het stadje (1,5 uur heen en terug) maar ik loop er toch even naar toe. We zien regelmatig een houten roeibootje met jeugd varen die aan het oefenen zijn voor de roeiwedstrijden die binnenkort gaan plaatsvinden. We maken nader kennis met Claire en Simon van de Vayu (de eerste dag met een borrel op onze boot en de tweede dag bij hun) en dat klikt goed 😊👍. De derde dag is (eindelijk) een mooie heldere en overwegend zonnige dag en dan verkennen we Suðuroy met de auto. Claire en Simon gaan gezellig mee. De verhuurder komt de auto tot naast de boot brengen en ophalen, wat een service en wat een vriendelijkheid!
Suðuroy is ca 32 km lang en max 9 km breed (twee keer zo groot als Texel) en heeft 5 tunnels door de bergketens van elk zo’n 2 km lang. De oudste tunnel is uit de jaren 60, enkel baans, laag en pikdonker. Je moet hier geen tunnel claustrofobie hebben, want het alternatief is een wandelpad 😅. De andere 4 tunnels zijn modern, tweebaans met verlichting en het alternatief is een smal bergweggetje. Hoe ongelooflijk is deze tunnel-infrastructuur op en tussen de eilanden; zeker gezien het beperkte aantal inwoners waar de ontsluiting door een tunnel vaak voor is. We komen zelf geen enkele andere auto in de tunnels tegen 🤔. Later horen we van een lokale dat Faeröer veel investeert in alle kleine dorpjes op alle eilanden verbonden te houden en ook dat tunnels tussen de eilanden op de iets langere termijn goedkoper zijn dan de verbinding met veerboten operationeel te houden. Hier zit uiteraard een deel geld vanuit Denemarken bij maar ook Amerikaanse pensioenfondsen investeren hierin. Het is een prachtig systeem voor een mooi doel met het gevolg dat ook jongere mensen met kinderen in afgelegen dorpjes blijven wonen.
We rijden eerst naar het noorden langs de oostkust door de dorpjes Pokeri, Hov, Hvalba en de wat grotere plaats Tvøroyri naar het dorpje Sandvik. Daar parkeren we de auto en lopen we naar de indrukwekkende kliffen van Ásmundarstakkur aan de noordwest kant. Wat een geluk dat het helder is en de zon schijnt 🤗☀️. We lunchen op een bankje aan de rand van een klif. Op de terugweg doen we het kleine dorpje Fámjin aan de westkust aan. Er naar toe nemen we de pas gebouwde moderne tunnel en terug het smalle bergweggetje met mooi uitzicht. In het dorpje Fámjin staat een kerkje met daarin de eerste Faeröerse vlag. Ontworpen door een plaatselijke inwoner in dezelfde kleuren als het mooie kerkje. Pas in 1940 mocht de Faeröer zijn eigen vlag voeren.
We rijden verder naar de zuidpunt over een heel oud en smal bergweggetje over een hoge bergketen heen. Helaas ligt de top in de wolken, dus het mooie uitzicht vanaf hier missen we 😅. Eenmaal aangekomen bij de vuurtoren op het zuidelijkste puntje is er weer blauwe lucht. De terugweg pakken we de moderne tunnel. Wat een heerlijk dagje zo en wat hebben we veel gezien van het eiland waar je niet makkelijk met de boot kan komen.
Wij blijven nog twee dagen liggen vanwege harde wind. De Vayu kiest ervoor om iets noordelijker naar een klein haventje te gaan. Wij vermaken ons (op Tweede Pinksterdag) goed met een bezoek aan het plaatselijke zeer moderne 50m zwembad met sauna en een bubbelbad buiten, met zicht op onze boot 😊. We spreken een vriendelijke lokale in het bubbelbad die het verhaal van zeilster Laura Dekker kent en ons veel over de Faeröer tunnels vertelt. Beide dagen loop ik nog een keer de klif op en eindelijk de laatste keer heb ik uitzicht zonder laaghangende wolken (fotogroep hierboven, rechts onder) 😃.
De wind is bedaard en we varen 36 nm verder naar het noorden naar het kleine eilandje Hestur. Het is een heerlijke zeiltocht (halve wind bft 3-5) met goed zicht, weinig zeegang en een groot deel met stroming mee. Het kan hier flink stromen tussen de eilanden door dus een goede timing voor vertrek en aankomst is belangrijk. We maken daarbij heel handig gebruik van de app Rák, die elke 15 min de stroomsterkte en -richting op een kaartje laat zien 👌.
We varen langs de kleine eilanden Lítla Dimun en Stóra Dimun. Lítle Dimun (foto links boven) is het kleinste eiland van de Faeröer. Het enige eiland dat privébezit is. Vroeger was het bewoond door wilde schapen. Tegenwoordig worden elk voorjaar ca tweehonderd schapen gebracht om er te grazen. Elke herfst worden ze weer verzameld. Dat is moeilijk, omdat het eiland alleen bij rustig weer met roeiboten (vanuit een vissersboot) te bereiken is. Ongeveer 40 mensen klimmen via touwen omhoog, drijven de schapen bijeen, stoppen ze per 5 in netten en laten ze met touwen zakken naar de roeiboten 🤔. De opbrengst van honderden schapen ongestoord laten grazen weegt blijkbaar op tegen de jaarlijkse operatie. Op Stóra Dimun woont al 8 generaties lang een gezin, samen met een ander gezin dat helpt op de schapenboerderij. Floortje (NL TV programma ‘Naar het einde van de wereld’) is hier op bezoek geweest. Het eiland is alleen per helicopter te bereiken en de leraar voor de (twee …) kinderen wordt elke maandag voor een schoolweek ingevlogen (roulerend met twee andere leraren). Opnieuw maakt dit duidelijk dat het Faeröer er veel aangelegen is dit soort afgelegen plaatsen bewoonbaar te houden voor gezinnen.
Rond kentering komen we bij de smalle haveningang van het eilandje Hestur aan. Het kan hier flink stromen, dus handig om hier bij kentering naar binnen te varen. We liggen aan een mooie drijvende steiger en even later komt de Vayu ook aan. Alleen is er geen loopbrug naar de kant, maar die komen ze de volgende morgen (toevallig) per veerboot en vrachtwagen brengen en monteren. Heel efficiënt want binnen een uurtje zijn vrachtwagen en de veerboot weer weg en kunnen wij de kant op.
We maken samen met de Vayu een wandeling over het eiland via de lage kant naar het noorden en weer terug. Naar de top is niet echt verstandig want die ligt in de wolken en het is een zeer steil pad om er te komen. Op de terugweg spreken we een vriendelijke lokale die ons vertelt dat er gisteren op een strandje bij Tórshavn grienden zijn gevangen en geslacht. Dit is een Faeröers gebruik vanuit het verleden dat nog steeds (sterk gereguleerd) plaatsvindt. Met veel kleine bootjes drijven ze de grienden het strand op en slachten ze daar. De gevangen grienden zijn puur voor eigen consumptie. Misschien best wel controversieel, maar wij slachten toch ook koeien en varkens voor consumptie? We blijven maar even uit deze discussie. Overigens is het wel treurig te horen dat grienden veel kwik en andere chemicaliën in zich hebben waardoor het vlees helemaal niet zo gezond meer is.
Vanuit Hestur varen we een stukje door naar het noordwesten. Langs het eilandje Koltur naar de Bøsdalafossur waterval die vanuit een meer (dat op 30m hoogte ligt) rechtstreeks vanaf de klif in de zee valt. We varen door naar het dorpje Miðvágur dat aan het eind van een beschermde baai ligt en gaan daar voor anker. Aan het eind van de dag klaart het helemaal op en kunnen we zelfs (samen met de Vayu) in de volle zon een borrel in de kuip drinken en buiten eten. Simon heeft onderweg twee kabeljauwen gevangen en geeft er één gefileerd en wel aan ons 😊👍. Dat smaakt heerlijk!
Vandaag is een grauwe regendag met heel weinig wind. We dobberen rustig achter ons anker en doen ieder ons ding. Ondanks de regen en wat slechter zicht maak ik toch de wandeling van 2,5 uur heen en terug langs het meer naar de kliffen en de waterval waar we gisteren met de boot waren. De moeite waard!
Voor morgen hebben we een autootje gehuurd, laten we hopen dat het weer dan beter is. De Faeröer bevalt ons erg goed 👌😊! Het weer is zeer variabel, het kan ook snel wisselen, maar dat hoort erbij hier midden op de Noord Atlantische Zee ☺️. We verwachten de komende twee weken hier nog wel te blijven en zijn nu (heel relaxed) nog niet bezig met het zoeken van een weervenster voor de tocht van drie dagen naar IJsland.
Weer een mooi deel van de wereld ontdekt!
Zeker! Echt de moeite waard. Denk ook wel iets voor jullie!
Wij hebben de aflevering van Floortje een paar jaar geleden gezien. Een bijzondere mooie aflevering waarin goed werd weergegeven hoe het gezin daar leeft. De foto’s zijn weer schitterend, wat een avontuur!
Dank je. Wij hebben de aflevering nog een keer gekeken. Erg bijzonder. Ook vloog er een helicopter naar het eiland toen we er langs vaarden.
Wederom dank voor het mooie verslag en de prachtige foto’s