Kerstvakantie met familie in Tromsø in veel verschillende soorten weer 🌧️🌬️❄️✨

In de Kerstvakantie zijn we met ons gezin en het gezin van mijn zusje samen in Tromsø 🥰. In veel verschillende soorten weer en daarmee krijgen we de ‘full Arctic experience’. Het begint met warm weer (4-8 graden boven nul) en regelmatig regen dat tot en met Kerst aanhoudt. Daardoor hebben we een makkelijke tocht van Finnsnes naar Tromsø en natte dagen rond Kerst met snel smeltende sneeuw en verraderlijke gladde plekken waar je als voetganger makkelijk op uitglijdt zonder spikes. De dagen na Kerst waait het heel hard (tot orkaankracht in de omgeving, maar gelukkig niet in de haven van Tromsø), dalen de temperaturen en sneeuwt het flink. Daardoor wordt de wereld weer mooi wit. Oudjaar en Nieuwjaarsdag zijn twee mooie heldere dagen maar ook erg koud. Tijdens de terugweg op 2 januari naar Finnsnes sneeuwt het en is het ook heel koud, met een verrassing in de staart; later daar meer over.

We vertrekken vroeg uit Finnsnes en dus nog in het donker, maar de radar en de thermische camera helpen ons goed. Na 6 uur varen vinden we een goede plek in de haven van Tromsø met om ons heen veel grote vissersboten en een paar andere zeilboten. Er is weinig leven op de andere boten. Met de lampjes in onze mast komen we op veel foto’s van toeristen te staan 🤭.
De drie dagen voordat onze dochters aankomen rommelen we wat aan. We halen de auto op bij een vriend van de Jera 🇩🇰 en zoeken een goede en goedkope parkeerplaats. Dat is nog niet zo eenvoudig, maar lukt uiteindelijk na een grondige studie door Toine. Het is een half uurtje lopen of 10 min met de bus. Meestal regelt Toine het halen en terugzetten van de auto en daardoor zit hij nog nooit zo vaak in de bus als deze twee weken 😎. Overigens is het bussysteem erg goed in Tromsø.

Op vrijdagavond 19 dec halen we Eline en Marinthe van het vliegveld; wat is het heerlijk om elkaar weer te zien 🤗🥰. We brengen door het regenachtige weer relatief veel tijd binnen in de boot door, maar dat is niet erg, want we hebben voldoende bij te kletsen en het is er erg gezellig. We vieren nog verlaat het Sinterklaasfeest met een kadootje en een gedicht en al vervroegd onze 60e verjaardagen 🍾🥂🎉. We wandelen af en toe een stukje door het stadje en rijden een dagje met de auto naar Ersfjordbotn en Sommarøy. Op 2e kerstdag lopen we met ons viertjes over een ijzig pad Fjellheisen op (400 m hoog) met een mooi uitzicht over Tromsø en gaan met de kabelbaan terug. Zelf afdalen is met veel ijs niet echt verantwoord. Eén avond gaan we gezellig bij Paul en Marieke op hun boot in de noordelijke haven van Tromsø eten als Inge en haar gezin bijkomen van de walvistour (zie later in het blogje van Inge).

Het vervolg van dit blog is door Inge geschreven 🥰 ….

Ineens was het zover: de langverwachte kerst-familiereünie in het hoge noorden! Op dinsdag 23 december vliegen Mark, ik, Tess en Merel naar Tromsø. Eline en Marinthe zijn er dan al een paar dagen en op 25 december sluit ook Luc met zijn vriendin Femke aan. Een kerstdiner met z’n tienen dus! 

Nee, we bivakkeren niet allemaal op de boot, maar in een geweldig ruim en comfortabel huis even buiten Tromsø, dat we al een jaar geleden gevonden en geboekt hebben. Hier gaan wij het wel tien nachten uithouden. Toine, Mira en de meiden slapen op de SeaQuest in de haven midden in de stad, maar wijken voor de spelletjes, kerstfilms, maaltijden en het noorderlicht graag uit naar ons onderkomen. 

Ondanks de slechte weersvoorspelling (temperaturen ruim boven nul, veel bewolking, regen en wind) worden we de eerste avond meteen getrakteerd op een magisch noorderlicht. Vanuit het vliegtuig zien we al de eerste groene strepen. Een paar uur later, net een beetje ingericht en genietend van Mira’s spaghetti, roept Eline ons om de haverklap naar buiten. Vanaf ons eigen balkon zien we de lucht steeds groener kleuren, de hemel breekt open en niet veel later danst het wit-groen-roze-paarse noorderlicht boven onze hoofden. We hebben op dat moment nog geen idee dat dit extreem bijzonder is. De aurora borealis is vaak te zien in dit gebied, maar zelden zo uitbundig als vanavond. We staan er verrukt naar te kijken en maken allemaal dezelfde foto’s en filmpjes.

Op 24 december doen we de laatste kerstboodschappen en gaan met twee auto’s sightseeën, onder meer naar een uitkijk op een mooi fjord. De hoeveelheid daglicht valt ons niet tegen, tussen 10:00 en 14:00 uur kun je echt wel wat ondernemen. Omdat we net iets verder doorlopen dan de rest (lees: groepen Aziaten in witte lange jassen en bijpassende oorwarmers en snowboots), maken wij de mooiste foto’s en staan we ongetwijfeld op de meeste van hun selfies. De wind is intussen behoorlijk aangewakkerd, er wordt de komende dagen een (sneeuw)storm voorspeld. We koken gezellig samen in ons huis en kijken een hilarische kerstfilm, over een Indiër die bij de familie van zijn vriendin kennismaakt met de meest bizarre en starre Noorse kersttradities. 

Eerste kerstdag brengen we een groot deel van de dag in ons huis door. Mira en Marinthe bereiden een heerlijk kerstdiner met onder meer rendierstoofpot, trio van Noorse zalm en EtonMess. Heerlijk en supergezellig! We spelen hitster, codenamesen een heel grappige en uitgebreide kerstquiz die Tess heeft voorbereid. Zo weten we nu dat Merel en Marinthe precies dezelfde grootste irritatie hebben (‘mensen die niet doorlopen’), dat de fobieën binnen de familie aardig overeenkomen en dat het favoriete nummer van lolbroeken Luc en Toine ‘six-seven’ is.  

Na kerst gaat het inderdaad behoorlijk sneeuwen en waaien. De vlokken komen een groot deel van de tijd horizontaal voorbij. We vermaken ons in en rond Tromsø met korte wandelingen, museum Polaria en sneeuwschuiven. Heel leuk is het bezoek aan de drijvende sauna midden in de haven, op 50 meter van de SeaQuest. Ook de sceptici onder ons genieten ervan, allemaal warmen we lekker op en koelen we af in het ijskoude (4,8°) water. Topmiddag!

Dat wij – in tegenstelling tot Mira en Toine – geen zeebenen hebben, wordt pijnlijk duidelijk als we een drankje doen op de SeaQuest. Zelfs van het dobberen in de haven worden we zeeziek. Maar, in our defence: het stormt nog steeds en het hotst en klotst meer dan anders.

Op 28 december vliegen Eline en Marinthe naar Londen om daar nieuwjaar te vieren met de boys. Wij hebben gelukkig nog een paar dagen tegoed en maken nog een aantal leuke uitstapjes, onder meer naar een Sami-rendierkamp. Het sneeuwt en waait nog steeds en inmiddels is ook de temperatuur ver onder het vriespunt gedaald. Dit zijn echt arctische omstandigheden. Bij het maken van één rendierfoto vriezen onze vingers er al af!

Voor 30 december hadden we maanden geleden al een walvis- en orcasafari geboekt. Op een snelle catamaran met observatiedek, naar de baai bij Skjervoy waar Mira en Toine eerder al met de eigen boot waren geweest. Mooi getimed, want de wind is wat gaan liggen. Denken we. Maar als we twee uurtjes onderweg zijn – Mark inmiddels groen ziet, Tess vooral bang is en de rest ‘even een frisse neus gaat halen’ aan dek – vindt de kapitein de golven ineens te hoog en draait hij om. Ook via een alternatieve route bereiken we de walvissen niet. We draaien definitief om en de safari wordt gecanceld. 

Toine heeft al lang door dat andere boten wel doorvaren. Op zijn boat tracker ziet hij ze allemaal op een kluitje liggen, ongetwijfeld in de buurt van walvissen. Kennelijk is er iets met onze boot waardoor de bemanning het niet aandurft. Jammer. Maar voor ons watjes ook weer niet … Wij gaan lekker terug naar huis en dankzij Toine vragen we succesvol een refund aan. Geen walvissen gezien, maar wel een arctische ervaring op een dansend schip rijker.

Oudjaarsdag wordt Toine 60, gefeliciteerd! Wij maken overdag een prachtige wandeling, 400 meter klimmen via de sherpa-trappen naar het uitzichtpunt boven Tromsø. Met spikes onder de voetjes heel leuk en prima te doen, ook bergaf. Het is helemaal helder, we genieten van de inspanning, het uitzicht en de blauw-roze luchten. ’s Avonds vieren we Toines verjaardag en oud & nieuw, met spelletjes, hapjes, een beetje vuurwerk van de buren en hoera: weer noorderlicht. Minder spectaculair dan de week ervoor maar de eerste keer voor Luc en Femke en nog steeds erg mooi!

Nieuwjaarsdag is ook koud en helder: ideaal voor een mooie laatste trip naar het eiland Sommarøy. De rit ernaartoe is al heel mooi en onderweg tikken we de -21 graden aan. We maken dapper een korte wandeling, schieten weer prachtige plaatjes en warmen een klein beetje op met chocomel voor we weer terugrijden. Na een gezellige laatste avond – met weer mooi noorderlicht! – zit ons verblijf erop. Vrijdag 2 januari vliegen wij terug naar huis en varen Mira en Toine in de zoveelste sneeuwbui naar hun vaste ligplaats in Finnsnes. We nemen het winterweer mee naar huis, dus dat wordt nog een avontuur op zich. Ook Nederland is inmiddels bedekt met sneeuw – en daar zijn we hier iets minder goed op voorbereid …

Maar dat maakt allemaal niet uit. We zijn veilig thuis, kijken terug op tien fantastische dagen en hebben waardevolle herinneringen gemaakt. Volgend jaar Kerst op de Bahama’s? We gaan het zien. 

Op naar nieuwe avonturen, Mira en Toine, en gelukkig 2026 iedereen die dit leest!

Dit laatste deel van het blog is weer door mij (Mira) …

Op 2 januari gaan we dus allemaal weer naar ‘huis’. Eline vliegt samen met Jonas terug naar Eindhoven en is als eerste thuis. Inge en haar gezin vliegen terug, en stranden in Kopenhagen omdat hun vlucht naar Amsterdam is geannuleerd. Ze huren een busje en rijden de hele nacht door. Zij zijn daardoor de volgende ochtend als laatste thuis. Wij varen om 11 uur uit Tromsø weg nadat we eerst een uur de boot enigszins sneeuwvrij hebben gemaakt en de bevroren lijnen met een emmertje warm water hebben ontdooid 🤔. Onderweg sneeuwt het regelmatig en het zicht is slecht doordat de ramen van de kuip telkens bevriezen. Met de radar aan, regelmatig ijs van de ramen krabben en af en toe buiten de kuiptent kijken is het goed te doen. Met de kuiptent op en de verwarming aan hebben we het heerlijk warm. So far so good …. totdat we halverwege een telefoontje van Daniël en Lars krijgen dat de haven in Finnsnes bevroren is en dat onze ligplaats niet bereikbaar is. Lars belt even later terug en heeft het voorstel dat we aan het eind van de eerste steiger gaan liggen (het meest dicht bij de ingang van de haven). Lars hangt twee ventilatoren bij die steiger in het water om het ijs te ontdooien. De Jera 🇩🇰 had eerder al onze eigen steiger sneeuwvrij gemaakt en helpt Lars met het sneeuw- en ijsvrij krijgen van de andere steiger. Om 17 uur varen we de haven binnen en dan moeten we de laatste 10 meter nog door ca 15 cm dik (maar redelijk broos) ijs ‘breken’. Dat doen we heel voorzichtig en dat gaat gelukkig heel goed! Wat een avontuur … en wat zijn we blij als we goed en wel vastliggen. We toasten op de aankomst samen met de Jera met de overgebleven fles champagne 🥂🍾.

Ook wij kijken terug op fantastische dagen samen in Tromsø 🥰. We zijn heel blij dat iedereen volop heeft genoten van Kerst boven de poolcirkel, ook al werkte het weer niet altijd mee. En inderdaad de vraag waar we volgend jaar zullen zijn met Kerst. In ieder geval in een warmere omgeving ☺️🤭.

Wanneer het ijs in de haven ver genoeg gesmolten is om naar onze eigen plek te gaan (bij de rode pijl hierboven) weten we niet. De komende week blijft het nog 8-10 graden vriezen, dus het zal nog wel even duren. Ach, hier liggen we ook wel goed en we kunnen gelukkig met onze watermaker zoet water maken. Eindelijk is de extra tent over de giek heen aangekomen (opgestuurd door Harald en Madeleine). Die installeren we en geeft extra bescherming tegen de sneeuw 🤗. Nog 10 dagen en dan komt de zon weer boven de horizon ☀️😃. Daar kijken we eerlijk gezegd wel naar uit ☺️.