Actief in het koude Noorse winterse landschap ❄️💪🥶🤗

De eerste twee weken na onze terugkomst uit Tromsø zijn we zeer actief in het koude winterse Noorse landschap. Actief in de haven met onze eigen boot en boten van andere zeilers in het uitzonderlijke winterweer met veel ijs in de haven en sneeuw op de boten. Actief op het land op sneeuwschoenen en vooral langlauf ski’s in het koude maar droge winterse weer met mooie gekleurde luchten. De eerste nacht na onze terugkomst sneeuwt het nog flink maar daarna is het bijna twee weken lang elke dag heel helder en koud. De thermometer komt vooral de eerste week regelmatig tot -20° en in de auto op Senja zien we een keer -27° ❄️🥶.

We zijn actief in de haven met onze eigen boot. We liggen de eerste week nog aan de eerste steiger na binnenkomst. We zijn blij dat we hier kunnen liggen maar het ligt duidelijk minder beschut, zeker met de harde oostenwind die er regelmatig staat. Dus er is ons wel wat aan gelegen om terug te kunnen naar onze eigen meer beschutte plek. Zeker omdat daar ook water te tappen is. Halverwege de eerste week proberen we het (nadat we eerst alle lijnen waar we mee vastliggen met een emmertje heet water ijsvrij hebben gemaakt). Maar het ijs is nog te dik en te stevig om doorheen te breken zo merken we 🥲. Dat zou de boot teveel beschadigen. Nog maar even geduld hebben dus, en gelukkig doet de watermaker het goed.

We maken een appgroep aan met alle zeilers die hier een boot hebben liggen, en nu er even niet zijn, om ze op de hoogte te houden van de bijzondere wintercondities in de haven. Normaal ligt er niet zoveel ijs. Dat komt door een combinatie van veel regen (en dus meer zoet water), koude oostenwind en sneeuw. Er hangen zes ventilatoren in het water en die maken delen ijsvrij. Zo hangt er ook een ventilator bij onze steiger. We ruimen sneeuw en controleren wat andere boten. Bij het sneeuwruimen (met handschoenen aan) breekt Toine ongemerkt een peesje van een vingerkootje (mallet vinger, topje rechter ringvinger) 🥹. Die zit nu in een eigen gemaakt spalkje met een pleister eromheen zodat het peesje kan aangroeien. Maar na een week is Toine toch maar even hier naar de huisarts gegaan voor een degelijkere oplossing. ‘Spalken heeft alleen zin als er zeker niet een stukje bot is afgebroken. Anders moet dat eerst (in Tromsø) operatief worden verwijderd’, aldus de huisarts. Na het weekend kan Toine hier voor een röntgenfoto terecht. Dat aangroeien duurt ook nog eens zo’n 6-8 weken 🥲. Wat een gedoe voor zo’n op het eerste oog kleine blessure, maar Toine heeft er gelukkig weinig last van.

Na een week zijn er nog maar twee stukken ijs waar we doorheen moeten breken die er ook iets dunner uitzien. We gaan het avontuur aan met Toine achter het stuur en ik op de voorpunt. We kunnen goed praten met elkaar doordat we elkaar bellen met oortjes in. Om het ijs (van zo’n 10 cm dik) te breken moeten we er eerst een stukje ‘op’ varen. Dan breekt het in stukken, even in de achteruit en door naar het volgende stuk. Opeens breekt het grote blok ijs helemaal in tweeën en kunnen we er tussendoor en daarna omheen varen naar onze ligplaats. Pfff … wat zijn we blij als we daar goed en wel liggen. En nu een week verder en iets warmere temperaturen (maar nog steeds onder nul) is de haven weer helemaal ijsvrij 🤔.

We hadden ons in Tromsø voorgenomen om dit jaar in Finnsnes er meer samen op uit te trekken in het mooie winterlandschap. We beginnen met een wandeling op Senja met gehuurde sneeuwschoenen. Dit is erg leuk en voor Toine de eerste keer dat hij in de sneeuw wandelen echt leuk vindt 😄😊.
We kunnen in Finnsnes geen skispullen huren maar Toine neemt het initiatief om contact op te nemen met een loket hier in de gemeente Finnsnes voor het tijdelijk kunnen gebruiken van diverse skispullen. Dat blijkt een vrij goed ingerichte ruimte te zijn in de oude school waar ze veel hebben (voor de armere mensen hier in Finnsnes maar er wordt bijna geen gebruik van gemaakt dus ze zijn blij dit voor ons te kunnen doen). We krijgen allebei langlauf ski’s en sneeuwschoenen mee, wat een goede service! We proberen de langlauf ski’s meteen uit dichtbij Finnsnes net over de brug op Senja. Het is even zoeken naar een parkeerplaats voor de auto, maar dat lukt uiteindelijk dichtbij de start van een loipe. We zijn meteen allebei heel enthousiast; de loipe is mooi geprepareerd en loopt redelijk vlak (fijn voor ons beginners ☺️) door een mooi landschap. Na een uurtje uitproberen rijden we door naar het hotel in Hamn i Senja voor een heerlijk bezoek aan de sauna en eten in het restaurant (nog een uitje voor de verjaardag van Toine). Wat een heerlijk dagje 🤗.

In de week erna gaan we nog vijf keer langlaufen. De loipe rond een bevroren meer midden op Senja (een half uurtje rijden) is onze favoriet. Dat is een heerlijke work-out van 1,5 uur die niet al te steil is door een mooi verlaten landschap en een parkeerplaats bij de start van de loipe. We gaan ook een dagje naar Finnfjordbotn aan de oostkant van Finnsnes. Daar is een heel netwerk van goed geprepareerde loipes maar die zijn wel flink wat steiler 😳. Omhoog is niet het probleem, dat kost gewoon iets meer energie. Maar omlaag zonder te vallen is best spannend. Vreemd genoeg heeft Toine er duidelijk minder moeite mee dan ik 🫢. Hoe dan ook, het is enorm leuk en het voelt heel goed dat we een activiteit gevonden hebben die we allebei leuk vinden 😊🤗.

We zijn allebei 5 dagen lang snotverkouden met veel niezen (ik 3 dagen achter Toine aan) 🤧. Ik kan me niet meer herinneren wanneer we zo verkouden zijn geweest. Dat is wel even geleden. Maar gelukkig beperkt het ons niet echt. Alleen mijn humeur leidt er wel eens onder 🫢 (als we binnen zitten, niet als we buiten actief bezig zijn ☺️). Tijdens een zondagmiddag wandelingetje in Finnsnes (om m’n humeur op te vijzelen) zie ik prachtig noorderlicht 🤗.

We gaan ook twee keer langlaufen met Camilla en Jonas van de Jera 🇩🇰 (nadat zij ook ski’s bij de gemeente hebben gehaald). Onderweg drinken we in een hutje lekkere warme chocolade melk die Jonas mee heeft genomen 😋. De eerste keer maken we er tevens een dagje Senja van, rijden na het langlaufen rond naar een paar uitkijkpunten en lunchen bij een leuk tentje aan het water. Een heel gezellig dagje en leuk om dit samen te doen 🤗.

In begin van de tweede week wordt het opeens een dag maar een paar graden onder nul. Op dat moment ontdooit het ijs aan de binnenkant van de ramen en druppelt er overal water naar beneden. We halen de plexiglasplaten in de kajuit er weer even af, maken alles goed droog en ijsvrij, en plaatsen ze daarna weer terug. Maar de dagen erna blijft het (ook bij ca -6°) regelmatig op allerlei onverwachtse plaatsen druppelen. Waar komt dat water toch allemaal vandaan? Waar heeft er allemaal ijs gelegen dat nu wat aan het ontdooien is? We leggen her en der doekjes neer om vocht op te vangen. Tja, dat zijn de ongemakken van het wonen op een boot in het koude Noorwegen 😅. De kapster waar ik vorige week was (is geboren en getogen op Senja), vroeg zich al af wat wij hier in de winter doen. Wij vragen ons dat eerlijk gezegd soms zelf ook wel eens af 🤔🤭. Maar niet als we heerlijk buiten op de langlauf ski’s staan 🤗.

Ach, de tijd vliegt. Voordat we het weten zitten we (over 5 weken) al in het vliegtuig naar Nederland. En als we eind maart terugkomen gaan we richting het zuiden varen.
Ook zijn Kathrin en Daniel net weer gezellig terug uit Zwitserland 😊, en ik heb een leuk nieuw (lentetrui) breiproject opgeplakt. ChatGPT helpt me goed bij het vertalen van het Noorse partroon (op basis van een foto die ik daarvan maak 😄). Ook zal de zon ergens volgende week weer zichtbaar zijn over de bergtoppen heen 🤗☀️. Dit weekend zal het één dag boven nul zijn en wat gaan regen. We gaan het zien wat dit met de sneeuw doet en de mogelijkheden voor langlaufen!